اغلب مردم در رنجند. من در کارم به عنوان یک روان‌درمانگر، به طور مرتب شاهد این رنج بردن هستم. چیزی که ممکن است شما را شگفت زده کند، منبع این رنج است. اغلب مردم فکر می‌کنند که منبع رنج‌هایشان کسی یا چیزی در خارج از وجودشان است، مثلاً رفتار همکاران یا افراد خانواده، و یا رویدادهای ناگوار زندگی. امّا علّت همه درد و رنج‌ها در درون ما وجود دارد. رنج بردن نتیجه داستان‌هایی است که مردم به خودشان می‌گویند.

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد، مگر این كه دست از ركاب زدن بردارد.

اوایل، خداوند را فقط یك ناظر مى دیدم، چیزى شبیه قاضى دادگاه كه همه عیب و ایرادهایم را ثبت مي‌كند تا بعداً تك تك آنها را به‌رخم بكشد. به این ترتیب، خداوند مى خواست به من بفهماند كه من لایق بهشت رفتن هستم یا سزاوار جهنم. او همیشه حضور داشت، ولى نه مثل یك خدا كه مثل مأموران دولتى.

اين مطلب را تا آخر بخوانيد و به اتفاقى که مى‌افتد کمى فکر کنيد (٣٠ ثانيه بيشتر وقتتان را نمى‌گيرد)
لطفاً به سوالات زير به سرعت پاسخ دهيد؟
نتيجه چيست؟
٢+٢
٤+٤
٨+٨
١٦+١٦

آبراهام مزلو سلسله مراتب نیازهایی که انگیزه رفتارهای انسان هستند را ارائه کرده است. این سلسله مراتب غالباً به شکل هرم نمایش داده می‌شود که در پائین‌ترین سطوح آن، نیازهای اساسی و ابتدایی و در سطوح بالای آن، نیازهای پیچیده‌تر قرار دارند .  هنگامی که سایر نیازها در سطوح پائین‌تر هرم برآورده شد، فرد می‌تواند توجهش را بر این نیاز که در رأس هرم قرار گرفته متمرکز سازد. خودشکوفایی چنین تعریف می‌شود:
«تمایل به ارضاء نفس، یا به عبارت دیگر تمایل به شکوفا شدن در زمینه‌ای که استعداد بالقوه‌اش وجود دارد.»
ویژگی‌های افراد خودشکوفا به قرار زیر است: